Nasze stado

Choć swoimi rozmiarami potrafi onieśmielić rosłego mężczyznę, Gibson to łagodny olbrzym, który potrafi swoim spokojem ukoić największe nerwy i smutki. Jeżdżą na nim zarówno dzieci, jak i dorośli. Lubi człapać stępem, ale do wyższych chodów przekonać go umieją tylko ci bardziej zaawansowani – jest troszkę leniwy, ale potrafi też zaszaleć.

Pani profesor, zwana też “Złotym kucykiem”. To z nią większość dzieci stawia w naszej stajni pierwsze kroki. Choć energiczna i charakterna, wykazuje ogromną cierpliwość do dzieci – i tych, które dopiero zaczynają swoją przygodę w siodle, i tych które potrafią postawić jej wymagania.

Zanim do nas trafiła miała za sobą częste przeprowadzki, co zaowocowało jej lekkim wycofaniem w stadzie. Na pastwisku najczęściej trzyma się na uboczu zajęta swoimi sprawami, ale nie kłóci się z innymi końmi. Przy ludziach to anioł – jest bardzo cierpliwa i uważna.

Wrażliwy, ale łagodny koń. Nosi nawet początkujących jeźdźców i dzięki miękkim chodom świetnie sprawdza się do nauki kłusa i galopu. Pracując z nim trzeba pamiętać, że nie lubi być przywiązywany i ciągnięty. Wystarczy być przy nim łagodnym i opanowanym, a na pewno odwdzięczy się tym samym.

Bardzo przywiązany do Mii. Kiedyś skakał przez przeszkody, a u nas sprawdza się jako koń dla średnio zaawansowanych jeźdźców. Potrafi znieść wiele błędów jeźdźca, ale komunikuje się z nim mową własnego ciała. Wystarczy się w niego wsłuchać, a wtedy jazda na nim jest bardzo przyjemna.

W kontakcie z ludźmi łagodna, ale raczej do szczęścia nie są jej potrzebni. Smutno za to byłoby jej jednak bez jej córeczki, Belli, z którą wciąż dzieli boks. Na razie jeździła na niej tylko Zosia, ale wciąż roznosi ją energia i zdarza jej się troszkę bryknąć. Dlatego naszym gościom polecamy kontakt z ziemi.

Najmłodszy koń w stajni – jest u nas od wczesnego dzieciństwa. Dzięki temu, że dorastała blisko mamy, jest bardzo odważna i ciekawska – chętnie się z Wami przywita, pójdzie na spacer “w ręku” i da się pomiziać. Wciąż widać w jej oczach źrebięcą iskierkę.

Na pierwszy rzut oka to szara myszka, która wśród pchających się do człowieka kucy schodzi nieco na dalszy plan. Wystarczy dać jej szansę, a nieśmiała Mia okaże się bardzo wdzięczną partnerką do przytulania, a w jej mądrych oczach znajdziesz spokój i zrozumienie. Mia jest u nas w pensjonacie.

Temperamentny koń o dużych gabarytach, złotym sercu i niespożytej energii. Po początkowych trudnościach z włączeniem go do stada (chciał rządzić!) zaprzyjaźnił się z Bellą i Betką. Kocha wodę, a za marchewkę zrobi wszystko. Zet jest koniem Pauli i przebywa u nas w pensjonacie.

Staruszka, polski koń szlachetny półkrwi. Nie znaliśmy do końca jej przeszłości. Została przez nas adoptowana w wieku 21 lat. Chorowała na RAO, czyli końską astmę. Salina odeszła od nas 16.09.2024 r.