Nasze stado

Choć swoimi rozmiarami potrafi onieśmielić rosłego mężczyznę, Gibson to łagodny olbrzym, który potrafi swoim spokojem ukoić największe nerwy i smutki. Jeżdżą na nim zarówno dzieci, jak i dorośli. Lubi człapać stępem, ale do wyższych chodów przekonać go umieją tylko ci bardziej zaawansowani – jest troszkę leniwy, ale potrafi też zaszaleć.

Pani profesor, zwana też “Złotym kucykiem”. To z nią większość dzieci stawia w naszej stajni pierwsze kroki. Choć energiczna i charakterna, wykazuje ogromną cierpliwość do dzieci – i tych, które dopiero zaczynają swoją przygodę w siodle, i tych które potrafią postawić jej wymagania.

Zanim do nas trafiła miała za sobą częste przeprowadzki, co zaowocowało jej lekkim wycofaniem w stadzie. Na pastwisku najczęściej trzyma się na uboczu zajęta swoimi sprawami, ale nie kłóci się z innymi końmi. Przy ludziach to anioł – jest bardzo cierpliwa i uważna.

Wrażliwy, ale łagodny koń. Nosi nawet początkujących jeźdźców i dzięki miękkim chodom świetnie sprawdza się do nauki kłusa i galopu. Pracując z nim trzeba pamiętać, że nie lubi być przywiązywany i ciągnięty. Wystarczy być przy nim łagodnym i opanowanym, a na pewno odwdzięczy się tym samym.

Bardzo przywiązany do Mii. Kiedyś skakał przez przeszkody, a u nas sprawdza się jako koń dla średnio zaawansowanych jeźdźców. Potrafi znieść wiele błędów jeźdźca, ale komunikuje się z nim mową własnego ciała. Wystarczy się w niego wsłuchać, a wtedy jazda na nim jest bardzo przyjemna.

W kontakcie z ludźmi łagodna i ciekawska. Bardzo bystra, żwawa, ale pod siodłem raczej dla bardziej zaawansowanych – zdarza jej się spłoszyć lub mocno forsować swoje zdanie.

Na pierwszy rzut oka to bliźniaczka Betki. Fifi ma w sobie krew arabską, ale dominuje w niej spokój i opanowanie. To chyba zasługa tego, że w przeszłości chodziła dużo w bryczce. Jest bystra i uważna na człowieka, choć często wita go z położonymi uszami.

Najmniejszy koń w naszej stajni. Trafił do nas jako ogierek z interwencji. Wtedy był jak dziki mustang! Miał mnóstwo siły i determinacji do… wiadomo czego. Za to w kontakcie z ludźmi nawet jako ogier był przytulakiem. Teraz, po zabiegu, mamy nadzieję, że będzie jeszcze większym!

Mieszanka araba z hucułem, ale zdecydowanie buzuje w niej orientalna krew. Zawsze chętna iść do przodu, a w terenie to już szczególnie… A jest już po dwudziestce! Przyjechała do nas jako towarzyszka Malagi, a została jednym z najchętniej wybieranych przez Was koni do jazdy.

Przyjechał do nas jako koń nieznający wolnego wybiegu, więc jest jeszcze nieco zagubiony. Dopiero się poznajemy, ale ta znajomość bardzo dobrze się zapowiada.

Nasz stajenny ziemniaczek. Potężnej budowy konisko z usposobieniem dzieciaka. Chętny do miziania, uwielbia kontakt “nos w nos”. Słodziak, ale zdecydowanie umie powiedzieć, kiedy mu się coś nie podoba – po prostu zawraca na pięcie i mówi “do widzenia”. Pracujemy nad tym i jest coraz lepiej!

Tarantowata staruszka, prawie nie widzi na jedno oko. Dlatego pod siodłem nie ma co spodziewać się po niej symetrii w ruchu. Jest za to bardzo stabilna, godna zaufania w terenie i żwawa. Słabszy wzrok jej nie ogranicza. W przeszłości była koniem sportowym i startowała w skokach.

Kupiliśmy ją na przeglądzie hodowlanym, gdzie była najbardziej zabiedzoną roczną klaczą – nie została nawet dopuszczona do przeglądu… Powoli pracujemy nad odbudowaniem jej zdrowia oraz przygotowujemy do pracy z człowiekiem i liczymy na piękną współpracę w przyszłości.

Staruszka, polski koń szlachetny półkrwi. Nie znaliśmy do końca jej przeszłości. Została przez nas adoptowana w wieku 21 lat. Chorowała na RAO, czyli końską astmę. Salina odeszła od nas 16.09.2024 r.